In de diepte van de stilte ligt de bron van oneindige wijsheid
Daar is geen verschil of oordeel maar alleen het voelen van eenheid
De stilte spreekt door het ruisen van de wind
En fluistert zacht dat je wordt bemind.
Kun jij je hieraan overgeven in vertrouwen en rust?
Op dat moment wordt jouw ziel wakker gekust
In de stilte vind jij antwoorden en kracht
Het is een heilige plek waar jouw geest verzacht
Een moment van op adem komen
Zodat je weer open kunt staat voor nieuwe dromen
In de stilte is er balans en harmonie
Een onvergetelijk moment van pure magie.
Een verjaardag, geboorte, begrafenis of het halen van een examen zijn gebeurtenissen die om een rituele handeling vragen.
Tandenpoetsen, ontbijt klaarmaken en het dagelijkse rondje met de hond zijn ook rituelen.
Als rituelen met intentie en aandacht worden gedaan en in een vorm die past geeft dat kracht en focus. Iedereen kan dan voelen: ‘ja, dit klopt’
In (systemisch) coachen ondersteunt een ritueel de overgang naar een volgende ontwikkelingsfase van je coachee.
We maken een ‘grotere ruimte’ die van betekenis is. Denk aan het werken met een steen, buigen voor de (voor)ouders, een gedicht maken of passende muziek luisteren. Dit zijn metaforen voor levensordeningen die -als ze juist worden uitgevoerd- ‘kloppen’. Ze bevestigen een principe gewoon omdat de ‘dingen’ zo werken. Ons onderbewuste, of ons hart herkent het direct.
De tijd veranderd, er ontstaat een andere sfeer.
Je kunt rituelen toepassen bij het (weer) innemen van je kindplek, werken met thema’s als lot en rouw, angst, transgenerationeel trauma etc.
Ze markeren de overgang van een oude naar een nieuwe situatie.
Dit kan op persoonlijk vlak maar is ook waardevol in organisaties en/of teams. Bijvoorbeeld het verwelkomen van of afscheid nemen van een collega.
Belangrijk als coach is dat je zelf, met hart en ziel, verbonden bent met de rituelen vanuit je eigen familiesysteem en dat het geen gewoonte is geworden. Dan heeft een ritueel ook geen bezieling.
Je moet eerst zelf ‘gereisd’ hebben om een goede gids te kunnen zijn!
In een klein dorpje genaamd Nalanda, diep verscholen in de bergen, woonde een jonge vrouw genaamd Maya. Ze was een trotse afstammeling van een lange lijn van voorouders die het dorp hadden opgebouwd en beschermd. Maya was altijd gefascineerd geweest door de verhalen die haar grootmoeder haar vertelde over hun voorouders en de offers die ze hadden gebracht.
Op een dag besloot Maya dat het tijd was om haar voorouders te bedanken voor alles wat ze hadden gedaan. Ze wilde een kort ritueel uitvoeren om haar dankbaarheid te tonen. Ze ging naar de oude tempel aan de rand van het dorp, waar een eeuwenoude boom stond die bekend stond als de 'Boom van de Voorouders'. Maya nam een mandje met bloemen en fruit mee, als een symbool van overvloed en dankbaarheid.
Ze begon haar klim naar de top van de berg waar de tempel zich bevond. Het pad was steil en hobbelig, maar Maya was vastberaden. Ze voelde de aanwezigheid van haar voorouders bij elke stap die ze zette.
Eenmaal bij de tempel aangekomen, plaatste Maya het mandje voor de boom en stak een kaars aan. Ze sloot haar ogen en begon te bidden, haar stem vermengde zich met de wind terwijl ze haar dankbaarheid uitte. Ze bedankte haar voorouders voor hun moed, wijsheid en doorzettingsvermogen, en smeekte hen om hun zegen over het dorp te laten rusten.
Toen Maya haar ogen opende, voelde ze een vredige rust over haar heen komen. Ze wist dat haar voorouders haar dankbaarheid hadden ontvangen en haar smeekbeden hadden gehoord. Ze voelde zich verbonden met haar wortels en wist dat ze de verantwoordelijkheid had om hun erfenis voort te zetten.
Vanaf die dag voerde Maya het ritueel elke maand uit. Ze werd een bron van inspiratie voor de andere dorpsbewoners, die ook begonnen met het eren van hun voorouders op dezelfde manier. Het dorp bloeide op en de mensen voelden zich sterker en veerkrachtiger dan ooit tevoren.
Het ritueel van dankbaarheid werd een traditie die van generatie op generatie werd doorgegeven. Het herinnerde de mensen eraan dat ze deel uitmaakten van iets groters dan henzelf, en dat ze een verantwoordelijkheid hadden om hun voorouders te eren en hun erfenis voort te zetten.
En zo leefde het dorp van Nalanda voort, gedragen door de kracht en wijsheid van hun voorouders, en met een diepe dankbaarheid in hun harten.
Tip: als je het met iemand samen doet, kun je ook vertellen wat je jij hebt gekregen van je (voor)ouders. Bijvoorbeeld kwaliteiten, karaktereigenschappen, voorkeuren etc.
Je voorouders zijn er, ze zitten in je. Hun liefde en kracht is beschikbaar. Je hoeft het alleen maar te vragen.
Nieuwsgierig naar meer? Op donderdag 25 en vrijdag 26 januari 2024 geven we de volgende 2-daagse workshop over het thema Voorouders.
Tijdens de 2-daagse workshop van 5 en 6 juni "Jij bent de droom van je voorouders" hebben we gekeken naar de grote invloed van het voorouderveld op jouw en ons leven.
We hebben diverse rituelen en opstellingen gedaan waarbij levenskracht, liefde maar ook zwaarte en lot van vele generaties intens voelbaar waren.

Verbonden zijn met je eigen wortels geeft kracht, rust en balans. Je bent een individu, maar diep verbonden met dit veld, omdat jij er eenvoudigweg niet kon zijn zonder hen. Het is een innerlijk kompas dat je leert ‘thuis te komen’ bij jezelf.
Als je je wortels buitensluit, ervaar je een disconnectie met het leven wat grote gevolgen heeft voor keuzes voor werk, relaties of persoonlijke groei.
Dit proces van (opnieuw) verbinden en heling gaat zeker niet alleen over het verleden maar juist over jouw en onze toekomst en de generaties na ons.

Er zijn vele eenvoudige rituelen die je zelf kunt doen om contact te maken met dit bijzondere Veld. We willen deze graag ook met jou delen. Kijk en ervaar wat dit voor je kan betekenen!
Je voorouders zijn er, ze zitten in je. Hun liefde en kracht is beschikbaar. Je hoeft het alleen maar te vragen.
Donderdag 25 en vrijdag 26 januari 2024 geven we de volgende 2-daagse workshop over het thema Voorouders.
Luister hier naar de podcast van Een opstelling wijzer, waarin Peter te gast was om te vertellen over voorouders.
‘Een niet-geïntegreerd verleden bepaalt het heden en de toekomst’ - T. Hüble
Gisteren mocht ik een lezing houden bij Voetstappen in het veld in Woudschoten over de effecten van oorlog op de persoonlijke laag en invloed op generaties. Ik deel graag een korte samenvatting:
Mijn ouders hebben drie oorlogen meegemaakt. Mijn moeder (tweemaal) de bombardementen in Rotterdam en mijn vader moest drie jaar naar Indonesië. Hun verhalen zitten in mij en ik geef ze weer door aan mijn kinderen. Naast kracht en doorzetten ken ik ook het denken in schaarste en ‘het leven is niet altijd maakbaar’-principe.
In de voorbereidingen op mijn workshop heeft het me geraakt hoe ‘oorlog’ doorwerkt in een grote verscheidenheid aan groepen. Kinderen en kleinkinderen van:
Maar ook de militairen die in latere jaren zijn uitgezonden naar oorlogsgebieden zijn niet zelden teruggekomen met PTSS.
Er is tot ver in de jaren zeventig bijvoorbeeld nauwelijks aandacht geweest voor de kinderen van ‘foute’ (groot)ouders. Nederland kan nu eenmaal slecht omgaan met daderschap.
Hoewel er zeker mensen goed en gezond extreme situaties hebben doorstaan, is oorlog destructief voor het zelfbeeld, eigenwaarde, gezonde hechting en emotionele ontwikkeling. Boosheid, twijfel, achterdocht, schuld, schaamte, angsten, depressies en suïcides zijn het gevolg.
Kinderen kunnen hieraan niet ontsnappen en gaan ‘dragen’. Dit compenseren is (letterlijk) hard werken om de ‘voedingsbron’ en verloren hoop te zijn van hun ouders.
Op collectief niveau vernietigt oorlog sociale verbindingen en de ontwikkeling van een gemeenschap. Deze trauma’s werken tot wel generaties door.
Om al deze redenen was ik heel blij en dankbaar dat gisteren ruim 200 mensen op het event aanwezig waren en een grote groep mijn workshop bezocht. In de ruimte heb ik 3 stenen uit Groenland neergelegd. Groenland is het enige land waar nog nooit oorlog is geweest. De workshop konden we afsluiten door contact te maken met de stenen. Veel deelnemers bleven nog lang hangen om dit te ervaren.
Wil jij je systemische skills ontwikkelen? Je bent van harte welkom in 1 van onze opleidingen. Maak kennis met ons in 1 van de webinars, de data vind je in de agenda.
'De grootste schade die wordt aangericht door verwaarlozing, trauma of emotioneel verlies, is niet de directe pijn die ze veroorzaken, maar de verstorende invloed die ze op de lange termijn hebben op de manier waarop een kind in de groei de wereld en haar plek daarin interpreteert.' - Gabor Maté

Regelmatig worden Peter Henneveld en Eveline Meinster namens de Bewustzijnsfabriek te gast gevraagd in podcasts rondom systemisch werken en Transactionele Analyse. We geven een paar suggesties:
Peter is bij Saskia Hielkema en Jessica Kwekkeboom te gast om te praten over voorouders. In het gesprek geeft Peter praktische tips en oefeningen om je te verbinden met je voorouderveld.
Luister de podcast hieronder.
In de de serie 'Duiken in Dynamieken' van de Vidarte Podcast van Yvonne Stams en Peter Dalmeijer zijn Peter Henneveld en Eveline Meinster op bezoek. We hebben een mooi gesprek over de boeiende verbinding tussen systemisch werken en sjamanisme.
Luister de podcast hieronder.
In de systemische werkkamer podcast gaan Floris van de Kasteele en Irani Otten-Admiraal met elkaar in gesprek over systemisch werk. In aflevering 6 is Peter Henneveld te gast.
Luister de podcast hieronder.
De eerste podcast van Peter bij Floris en Irani was zo'n succes dat hij nog een keer terug is gevraagd. In deze podcast gaan ze in gesprek over Teamcoaching.
Luister de podcast hieronder.
Heb jij een podcast, en wil je Peter of Eveline uitnodigen? Dat vinden we heel leuk! Stuur ons een berichtje, en dan kijken we of het past.
Laatst zei een verzorgende van mijn moeder: ‘dit zal voor jou moeilijk zijn, dat je moeder niet meer naar het woord mama luistert, maar alleen naar haar naam’.
Waarop ik antwoordde:‘ ik volg haar zoals ze nu is en ook al luistert ze niet meer naar het woord mama, ik weet dat zij mijn moeder is, dat is genoeg’.
Ik heb een moeizame relatie met mijn moeder gehad en ik was een echte vadersdochter. Lang heb ik mijn liefde voor haar onderdrukt en ik had genoeg strategieën om dit vol te kunnen houden.
Al vroeg, voor haar 60e verjaardag, is mijn moeder gediagnosticeerd met Alzheimer. Haar proces van steeds minder “aanwezig” zijn, in haar eigen wereld leven waar ik haar cognitief niet meer kon bereiken, ging snel.
Voor mij, als dochter, kwam mijn afwezige moeder nog meer op afstand te staan.
Nu, met de inzichten die ik heb ervaren, neem ik mijn juiste plek in, het oudste kind en ben dienend aan de ordening. Het heeft rust gegeven, acceptatie en de “ja” tegen mijn moeder is een JA tegen wie ik ben, waar ik vandaan kom.
Een week geleden onderging mijn moeder een operatie waarbij al haar tanden en kiezen werden verwijderd. Dit betekende twaalf uur lang mijn dementerende moeder bezighouden en ik ben, naast haar liggend op bed, de gang meegereden naar de OK. Hierdoor bleef ze rustig.
Deze twaalf uur ben ik er voor haar -en mezelf- geweest door niet te bemoederen maar wat ik voor haar kon doen als “kleine” voor de “grote”.
‘Lief jij bent’.
‘Dat heb ik van jou mama’.
“Ik ben een HSP” zei ze.
“Waarom heb je dan een burn-out?” vroeg ik.
“Mag ik je vertellen wat ik zie?”
“Ja hoor, geen probleem zei ze”
“Ik zie dat je weinig kracht hebt en jezelf terugtrekt uit het leven.
Je staat ver boven je moeder, omdat die niet kon geven wat je vroeger zo nodig had. Boosheid heb je nodig om je staande te houden en de 'hemel' om de (oude) pijn niet te hoeven voelen.
Je hebt hele mooie kwaliteiten om te mensen en situaties in te voelen maar je ego heeft ze 'gekaapt'.
“Wanneer ga je het echt aan?”
Ze keek me verdrietig aan: “het klopt precies, niemand heeft dat ooit zo tegen me gezegd”
Bron: onbekend
Dat is ‘m.
Door mij gezien als slachtoffer.
Door zichzelf ook zo gezet.
De man die niet geleerd heeft zelf een echte man te zijn.
Die mij niet heeft voorgeleefd wat verbonden liefde is.
Voor een vrouw, zijn vrouw, mijn moeder.
Voor mij.
De man die ik gemist heb in zijn kracht.
De man die ik niet gezien heb voor wat hij was, is en zal zijn.
Mijn vader.
Papa, ik ben boos.
Eindelijk.
Op jou.
Om wat je hebt laten lopen.
Jouw lot, jouw verdriet.
Het is niet mijn.
We weten.
Allebei.
Het beeld is heel, de spiegel gelijmd.
Ik houd van je pa.
Arjan Rooyens van 'Voetstappen in het veld' is bij Peter thuis voor een interview. Hierin vertelt Peter waarom hij zijn bedrijf de Bewustzijnsfabriek is gestart. En hij vertelt meer over de Masterclass over Schaduwwerk die hij op dit systemische congres geeft.
Opening
https://youtu.be/HkK3IraoCDY
Vraag 1: Wat voor opleider ben je? Wat voor kleur heb je?
https://youtu.be/4RppMRAVHCM
Vraag 2:Structuur en heling, het systemische en het sjamanistische
https://youtu.be/gCcpi1WQPU8
Vraag 3: Heling en rondmaken, de transactie in de onderstroom
https://youtu.be/B2cxthW78l8
Masterclass Schaduwwerk
https://youtu.be/hutDhxwDmlA